رفتن به محتوا

استفاده از ارائه‌دهندهٔ دیگر به‌عنوان خروجی

بالادست (upstream) اشتراک Veilway ارائه‌دهندهٔ دیگری است که نود شما یک دستگاه روی آن دارد. خروجی‌ای می‌سازید که از آن استفاده کند و بعضی کاربران یا قاعده‌ها را به آن می‌فرستید. ترافیکشان از شبکهٔ ارائه‌دهندهٔ دیگر بیرون می‌رود، نه از سرور شما. صفحهٔ پروتکل همهٔ مسیرها و عددها را دارد.

users ---> your node ===== your device =====> other provider ---> internet
  • جایی خروجی می‌خواهید که سرور ندارید، و نزد ارائه‌دهنده‌ای که آنجا خروجی دارد حساب دارید.
  • برای کاربران یک قاعده راه دومی به بیرون می‌خواهید، مثلاً برای سایتی که نشانی سرور خودتان به آن نمی‌رسد.

اگر هر دو سرور مال خودتان است، از پیوند نود استفاده کنید. پیوند برای دو نودی است که با هم توافق دارند. بالادست با ارائه‌دهنده‌ای کار می‌کند که کاربران شما را نمی‌شناسد.

ارائه‌دهندهٔ دیگر چه می‌بیند

Section titled “ارائه‌دهندهٔ دیگر چه می‌بیند”
ارائه‌دهندهٔ دیگر
نشانی نود شما بله
یک دستگاه روی حساب شما بله
هر مقصد و نام DNS ترافیکی که به آن فرستاده می‌شود بله
محتوای رمزنشده و زمان‌بندی آن ترافیک بله
اینکه کاربران شما کی‌اند، نام‌ها، نشانی‌های تونل یا کلیدهایشان نه
خروجی‌های دیگر شما و ترافیکی که جای دیگر می‌فرستید نه
نشانی پنل شما نه، نود خودش اشتراک را می‌گیرد

همهٔ کاربرانی که به آن می‌روند مثل یک دستگاه می‌رسند. ارائه‌دهنده کاربران را از روی نام جدا نمی‌کند، اما اغلب می‌تواند جریان‌ها را از هم جدا و به هم ربط بدهد. اگر کاربر کم باشد، می‌تواند هر جریان را به یک کاربر ربط بدهد.

ارائه‌دهنده می‌تواند بدرفتاری هم بکند: دستگاه شما را قطع کند، حساب را رد کند یا بگذارد منقضی شود، پاسخ‌های DNS را جعل کند، یا بسته‌ای بفرستد که کسی نخواسته. نود هر چیزی را که پاسخ جریانی نباشد که خودش فرستاده دور می‌اندازد، نمی‌گذارد جریان کاربر به دروازه‌های خود ارائه‌دهنده برسد و هرگز به نشانی‌های روی میزبان یا شبکه‌های شما وصل نمی‌شود. این ارائه‌دهنده را درستکار نمی‌کند. کسی را انتخاب کنید که حاضرید آن ترافیک را به او بسپارید.

از کاربران شما پرسیده نمی‌شود. ارائه‌دهندهٔ دومی را به مسیرشان اضافه می‌کنید، پس به آن‌ها بگویید.

سه مرحله. تا مرحلهٔ آخر چیزی ذخیره نمی‌شود.

  1. پیوند را بچسبانید و اثرانگشت را بررسی کنید. خروجی‌ها و مسیریابی را باز کنید، زبانهٔ ارائه‌دهندگان دیگر و افزودن ارائه‌دهندهٔ دیگر را بزنید. پیوند veilway://sub/ ارائه‌دهنده را در پیوند اشتراک بچسبانید. اگر باید از راه یک پروکسی به ارائه‌دهنده برسید، آن را در رسیدن به ارائه‌دهنده از راه انتخاب کنید، وگرنه روی مستقیم بماند. خواندن پیوند را بزنید. پنل پیوند را بدون شبکه می‌خواند و نشانی ارائه‌دهنده و اثر انگشت کلید امضا را نشان می‌دهد. اثرانگشت را با چیزی که ارائه‌دهنده از راه دیگری به شما داده مقایسه کنید. فقط پیوندهای بومی Veilway پذیرفته می‌شوند.

  2. دریافت و بازبینی. دریافت را بزنید. نود شما سند ارائه‌دهنده را با دستگاهی که پنل همین الان ساخته می‌گیرد. این کار یک جای دستگاه حساب شما را می‌گیرد و ارائه‌دهنده نشانی نود شما را می‌بیند. بازبینی این‌ها را نشان می‌دهد: نام ارائه‌دهنده، پروفایل‌هایش با ترابردها و رتبه‌ها، خروجی‌ها، سهمیه و انقضای شما، سقف دستگاه و نشانی‌های خصوصی‌ای که پروفایل نام می‌برد. اگر نود شما پروفایلی را به کار نبرد، دلیلش را هم می‌گوید. اگر حساب به سقف دستگاه رسیده باشد، دریافت شکست می‌خورد و چیزی ذخیره نمی‌شود. بازبینی 10 دقیقه نگه داشته می‌شود. حداکثر 4 جا هم‌زمان گرفته می‌شود، با احتساب دریافت‌های در حال انجام. رد کردن یا گذشتن زمان، جا را به ارائه‌دهنده پس می‌دهد.

    در بازبینی آنچه لازم دارید تنظیم کنید:

    • نمایهٔ مورد استفاده، خروجی ارائه‌دهنده و ترابردهای قابل شناسایی: فهرست پایین را ببینید.
    • اجازهٔ نشانی‌های خصوصی: فقط اگر لازم است (به نشانی‌های خصوصی نگاه کنید).
    • نام و نام نمایشی خروجی: نام به ارائه‌دهنده و خروجی تازه برچسبشان را می‌دهد. نام نمایشی اختیاری است.
  3. افزودن ارائه‌دهنده. پنل دوباره گذرواژه و کد شما را می‌خواهد و بالادست و خروجی‌ای که از آن استفاده می‌کند را به پیکربندی اضافه می‌کند. نود شما از سندی که دیدید استفاده می‌کند و دوباره از ارائه‌دهنده نمی‌پرسد.

بعد ترافیک را مثل هر خروجی دیگر به خروجی تازه بفرستید: به کاربران بدهید، در یک قاعده نامش را بیاورید، یا پیش‌فرض کنید. پنل برای بالادست کارتی نشان می‌دهد با وضعیت، دلیل، آخرین تازه‌سازی، سهمیه، اعلان‌ها، MTU، خروجی در حال استفاده و شمارنده‌ها. پیش از اعمال veilway check را اجرا کنید. هشدار می‌دهد اگر خروجی ارائه‌دهنده تعیین نشده باشد، و وقتی خروجی بالادست کنار routing.fallback به کار می‌رود، چون کاربران تا وقتی ارائه‌دهنده از کار افتاده به آن برمی‌گردند.

گزینه‌های بازبینی با جزئیات:

  • نمایهٔ مورد استفاده. کدام پروفایل ارائه‌دهنده به کار برود. بدون انتخاب (خودکار)، نود همهٔ پروفایل‌ها را به ترتیب ارائه‌دهنده امتحان می‌کند و وقتی یکی شکست بخورد سراغ بعدی می‌رود. پروفایلی که انتخاب کنید تنها پروفایل مورد استفاده است، مگر اینکه پروفایل‌های دیگر هم امتحان شوند را هم روشن کنید.
  • خروجی ارائه‌دهنده. از کدام خروجی ارائه‌دهنده بیرون بروید. بدون انتخاب، پیش‌فرض خود ارائه‌دهنده که او انتخاب می‌کند.
  • ترابردهای قابل شناسایی. به‌طور پیش‌فرض فقط ترابردهای شبیه وب (tls، ws، fronted، faketls) به کار می‌روند. می‌توانید udp-obfs، ws-plain یا udp ساده را هم مجاز کنید، که راحت‌تر شناسایی می‌شوند. پروفایل بدون هیچ ترابرد مجاز به کار نمی‌رود.
  • رسیدن به ارائه‌دهنده از راه. یک خروجی direct یا socks5 برای دریافت و اتصال. udp و udp-obfs از راه خروجی socks5 نمی‌روند. پروکسی روی همین میزبان یا نشانی link-local رد می‌شود.

پروفایل نشانی‌هایی را نام می‌برد که نود شما به آن‌ها وصل می‌شود. نود شما پروفایلی را رد می‌کند که یکی از نشانی‌هایش loopback، link-local، multicast، نشانی خود سرور شما، داخل استخرهای تونل شما، یا خصوصی و مشترک (مثل 10.x.x.x یا 192.168.x.x) باشد. یک نشانی ردشده کل پروفایل را بی‌استفاده می‌کند.

فقط نشانی خصوصی را می‌شود مجاز کرد. اجازهٔ نشانی‌های خصوصی را فقط وقتی روشن کنید که ارائه‌دهنده روی شبکهٔ خودتان است، مثل یک آزمایشگاه خانگی. با روشن بودنش، ارائه‌دهنده می‌تواند نود شما را وادار کند به هر چیزی در بازه‌های خصوصی که به آن می‌رسد وصل شود. پس برای ارائه‌دهنده‌ای که خودتان اجرا نمی‌کنید هرگز روشنش نکنید. بازبینی اول نشانی‌های خصوصی هر پروفایل را فهرست می‌کند.

تازه‌سازی، رد شدن و انقضا

Section titled “تازه‌سازی، رد شدن و انقضا”

نود سند ارائه‌دهنده را خودش تازه می‌کند، بین ساعتی یک بار تا روزی یک بار به‌اندازه‌ای که سند می‌خواهد، با تأخیر تصادفی کوچک.

اگر ارائه‌دهنده حساب شما را رد کند، دستگاه را باطل کند یا بگذارد سند منقضی شود:

  • خروجی از کار می‌افتد. هر چه به آن فرستاده شود به‌عنوان دست‌نیافتنی رد می‌شود.
  • جایگزین ندارد. ترافیک به خروجی پیش‌فرض ارائه‌دهنده، خروجی دیگر شما یا اتصال مستقیم نمی‌رود. اگر جایگزین می‌خواهید، خودتان routing.fallback را بگذارید.
  • نود روز اول هر ساعت دوباره از ارائه‌دهنده می‌پرسد و بعد هر روز. اولین پاسخی که شما را راه بدهد مانع را برمی‌دارد.
  • کارت دلیل را به زبان ساده نشان می‌دهد. اکنون دوباره تلاش کن فوراً دوباره می‌پرسد.

اگر شبکهٔ شما قطع شود یا تونل به هر دلیل دیگری تمام شود، نود بعد از 30 ثانیه دوباره تلاش می‌کند و هر بار بیشتر صبر می‌کند، تا حداکثر یک ساعت. برای دستگاهی که ارائه‌دهنده قطعش کرده، هر ساعت می‌پرسد. هیچ چیز برای همیشه از کار نمی‌افتد.

اگر تازه‌سازی کلیدها، نشانی‌ها، MTU یا نامزدهای پروفایل را عوض کند، نود تونل را دوباره می‌سازد. در این مدت خروجی از کار می‌افتد و اتصال‌هایش تمام می‌شوند، پس دوباره با پروفایل تازه تصمیم‌گیری می‌شوند.

لاگ برای هر تغییر یک خط info با دلیلش دارد، و وقتی ارائه‌دهنده بگوید 90 درصد سهمیه مصرف شده یک هشدار. اعلان‌های ارائه‌دهنده روی کارت به‌صورت متن ساده می‌آیند.

وقتی ارائه‌دهنده جابه‌جا می‌شود یا میزبان اضافه می‌کند

Section titled “وقتی ارائه‌دهنده جابه‌جا می‌شود یا میزبان اضافه می‌کند”

ارائه‌دهنده ممکن است اعلام کند نقطهٔ پایانی اشتراکش جابه‌جا شده یا میزبان تازه‌سازی اضافه کرده است. نود خودش دنبالش نمی‌رود. نقطهٔ پایانی و میزبان‌های قبلی را نگه می‌دارد و کارت تغییر منتظر را زیر ارائه‌دهنده تغییری اعلام کرده است نشان می‌دهد. فقط اگر تغییر را انتظار داشتید تأیید را بزنید، مثلاً از اعلان خود ارائه‌دهنده. تأیید جابه‌جایی باعث می‌شود نود همان لحظه نقطهٔ پایانی تازه را امتحان کند. برنامه‌ها هم همین قاعده را دارند، که جلوی کلید امضای دزدیده‌شده یا نام ربوده‌شده را می‌گیرد تا نود شما را جای دیگری نفرستد.

ارائه‌دهنده می‌تواند کلید امضایش را نو کند. نود کلید تازه را فقط از سندی می‌پذیرد که با کلیدی امضا شده که از قبل دارد، و هر سند دیگر را رد می‌کند. اگر بعد از نو شدن کلید فایل وضعیت را گم کنید، کارت اثرانگشت تازه را نشان می‌دهد. پیش از استفاده از پیوند تازه‌اش، آن را از راه دیگری با ارائه‌دهنده بسنجید.

روی کارت حذف را بزنید. نود به ارائه‌دهنده می‌گوید دستگاه رفته، حداکثر 10 ثانیه منتظر می‌ماند و کارت می‌گوید ارائه‌دهنده تأیید کرد یا نه. اگر نشد به ارائه‌دهنده خبر داد، جای دستگاه روی حساب شما می‌ماند تا ارائه‌دهنده آن را بردارد، و حذف دوباره به او خبر می‌دهد. نود سند و کلیدها را تا تأیید ارائه‌دهنده نگه می‌دارد و بعد پاک می‌کند. یک نشانه هم نگه می‌دارد تا راه‌اندازی دوباره دستگاه را دوباره ثبت نکند، تا وقتی پیکربندی بدون بالادست اعمال شود. بعد پنل پیکربندی را بدون بالادست و خروجی‌اش اعمال می‌کند.

برداشتن دستی بالادست از پیکربندی هرگز به ارائه‌دهنده خبر نمی‌دهد. از حذف استفاده کنید، مگر بخواهید جا گرفته بماند.

  • ارائه‌دهنده ترافیک خروجی را می‌بیند. از او ناشناس نیستید. فقط برای ترافیکی از آن استفاده کنید که راضی‌اید او ببیند.
  • ارائه‌دهنده می‌تواند DNS و محتوای رمزنشده را جعل کند. اتصال‌های رمزشده از خودشان محافظت می‌کنند، ساده‌ها نه.
  • به در دسترس بودن او وابسته‌اید. هر وقت بخواهد می‌تواند شما را قطع کند.
  • حداکثر 8 بالادست روی یک نود، هر کدام با یک خروجی و یک جای دستگاه.
  • افزونهٔ Xray نمی‌تواند از خروجی بالادست استفاده کند.
  • هنوز کسی بیرون از پروژه این قابلیت را بازبینی نکرده است.