استفاده از سرور WireGuard به‌عنوان خروجی
اتصال بیرونی WireGuard می‌گذارد نود شما ترافیک را از راه سرور WireGuard یک طرف دیگر بیرون بفرستد: Mullvad، سروری در خانه، هر همتای wg-quick. تونل را خود نود اجرا می‌کند، پس چیزی روی میزبان نصب نمی‌کنید. اتصال بیرونی را اضافه می‌کنید، خروجی‌ای می‌سازید که از آن استفاده کند و بعضی کاربران یا قاعده‌ها را به آن می‌فرستید. ترافیکشان از شبکهٔ آن سرور بیرون می‌رود. مرجع پیکربندی همهٔ فیلدها را دارد.
users ---> your node ---> WireGuard server ---> internetصاحب سرور WireGuard چه می‌بیند
Section titled “صاحب سرور WireGuard چه می‌بیند”| صاحب سرور WireGuard | |
|---|---|
| نشانی نود شما | بله |
| هر نام و نشانی مقصدِ ترافیکی که به آن فرستاده می‌شود | بله |
| هر بایتی که پروتکل خود مقصد محافظت نمی‌کند | بله |
| اینکه کاربران شما کی‌اند، نام‌ها، نشانی‌های تونل یا کلیدهایشان | نه |
| خروجی‌های دیگر شما و ترافیکی که جای دیگر می‌فرستید | نه |
همهٔ کاربرانی که به آن می‌روند از یک نشانی تونل می‌آیند. از سرور ناشناسی نیست. فقط برای ترافیکی از آن استفاده کنید که راضی‌اید صاحبش ببیند.
اضافه کردن
Section titled “اضافه کردن”- پیکربندی بگیرید. فایل
.confرا از ارائه‌دهنده دانلود کنید، یا از سرور خودتان بردارید. یک[Interface]و یک[Peer]دارد. - اتصال بیرونی را اضافه کنید. خروجی‌ها و مسیریابی را باز کنید، زبانهٔ اتصال‌های بیرونی و افزودن اتصال بیرونی را بزنید. نوع را روی سرور WireGuard بگذارید.
- درون‌ریزی کنید. متن فایل را در درون‌ریزی پیکربندی WireGuard بچسبانید و خواندن پیکربندی را بزنید. فایل در مرورگر شما خوانده می‌شود و هیچ‌جا فرستاده نمی‌شود. اسکریپت‌ها و تنظیمات دیگر فایل هرگز اجرا نمی‌شوند.
- فیلدها را بررسی کنید. پنل نشانی سرور، کلید عمومی سرور، کلید خصوصی، کلید پیش‌اشتراکی (اگر فایل دارد) و نشانی‌های درون تونل را پر می‌کند. زیر تنظیم دقیق و شبکه MTU، Keepalive و بیشترین جریان باز است. یادداشت‌هایی را که نشان می‌دهد بخوانید. اگر فایل سرورهای DNS را فهرست کرده باشد، اینجا استفاده نمی‌شوند. اگر
AllowedIPsآن همهٔ نشانی‌ها نباشد، آن فهرست استفاده نمی‌شود: نود هر جریان خروجی را از تونل می‌فرستد. - ذخیره کنید. مثل همیشه بازبینی و اعمال کنید.
- خروجی را بسازید. در زبانهٔ خروجی‌ها، افزودن خروجی و یک اتصال بیرونی را بزنید و اتصال بیرونی WireGuard را انتخاب کنید. زیر ترافیکی که اتصال بیرونی نمی‌برد، UDP فقط رد کردن یا دور ریختن بی‌صدا می‌تواند باشد، چون اتصال بیرونی خودش UDP را حمل می‌کند.
- ترافیک را به آن بفرستید. مثل هر خروجی دیگر: آن را به کاربران بدهید، در یک قاعده نامش را بیاورید، یا پیش‌فرض کنید.
به‌جای درون‌ریزی می‌توانید فیلدها را با دست هم پر کنید.
سلامت اتصال چه نشان می‌دهد
Section titled “سلامت اتصال چه نشان می‌دهد”ستون وضعیت اتصال بیرونی در حال حمل یا از کار افتاده را با مدتش و دلیل می‌گوید. آخرین دست‌دهی، نشانی سروری که نود الان با آن حرف می‌زند و جریان‌های باز را هم نشان می‌دهد. هر 10 ثانیه تازه می‌شود.
- وقتی سرور 20 ثانیه به دست‌دهی جواب ندهد، اتصال بیرونی از کار افتاده است. نود خودش دوباره تلاش می‌کند، بعد از 2 ثانیه، بعد 4، تا فاصلهٔ یک دقیقه بین تلاش‌ها.
- تا وقتی از کار افتاده، جریان‌های خروجی فوراً تمام می‌شوند. چیزی به
direct، خروجی دیگر یا پیش‌فرض شما نمی‌رود. فقطrouting.fallbackای که خودتان نوشته‌اید کاربران را جابه‌جا می‌کند. - تونل بیکار که چند دقیقه دست‌دهی نداشته باشد هنوز بالا حساب می‌شود. نود وقتی ترافیک لازم داشته باشد دست‌دهی را شروع می‌کند.
همین فیلدها در GET /v1/exits هم هستند، مرجع API را ببینید.
محدودیت‌ها
Section titled “محدودیت‌ها”- هر اتصال بیرونی روی یک هسته اجرا می‌شود. نهایتاً ده‌ها MB/s از یک اتصال بیرونی انتظار داشته باشید، و با جریان‌های زیاد کمتر. برای پخش کاربران چند اتصال بیرونی و خروجی بسازید.
- یک کاربر حداکثر یک‌چهارم جریان‌های اتصال بیرونی را نگه می‌دارد، و هرگز کمتر از 16. جمع پیش‌فرض 1,024 است (
max_flows، از 16 تا 4,096). هر جریانی که داده دارد حدود 272 KiB حافظه می‌برد. - ترافیک بیرونی شبیه WireGuard است. سانسورچی می‌تواند آن را بشناسد و ببندد. جایی از آن استفاده کنید که WireGuard کار می‌کند. جایی که بسته است، به‌جایش اتصال بیرونی Xray بگذارید.
- نام در حالت ساده جست‌وجو می‌شود. اگر نشانی سرور نام باشد، هر کس جست‌وجوهای نود را ببیند آن را می‌فهمد. برای پنهان کردنش نشانی IP بنویسید.
- تغییر تونل آن را دوباره راه می‌اندازد. تغییر سرور، کلیدها، نشانی‌ها، MTU یا بیشترین جریان باز، جریان‌های بازِ آن را تمام می‌کند.
- کلیدها فقط مال خودش‌اند. نود کلید خصوصی‌ای را که اتصال بیرونی دیگر، ورودی، دستگاه یا پیوندی استفاده کند نمی‌پذیرد.
کاربران را از شبکهٔ سرور دور نگه دارید
Section titled “کاربران را از شبکهٔ سرور دور نگه دارید”کاربرانی که از اتصال بیرونی می‌گذرند به هر چه شبکهٔ سرور می‌رسد می‌رسند، همتاهای دیگرش هم. نود فقط نشانی‌ها و شبکه‌های خودش را می‌بندد. پنل و veilway check دربارهٔ این هشدار می‌دهند. اگر کاربران نباید به بازهٔ خصوصی سرور برسند، بالای خروجی یک قاعدهٔ مسیریابی بگذارید که آن را رد کند، مثلاً 10.2.0.0/16 با هیچ‌جا، با رد. قاعده‌های مسیریابی را ببینید.
اول خروجی‌هایی را که از آن استفاده می‌کنند جای دیگر بفرستید یا حذف کنید، چون نود پیکربندی‌ای را که خروجی‌اش نام اتصال بیرونی ناموجود را بیاورد نمی‌پذیرد. بعد روی ردیف اتصال بیرونی حذف را بزنید.