رفتن به محتوا

تاریخچهٔ تغییرات

آنچه در هر انتشار آلفا عوض شد، تازه‌ترین اول. برای آنچه امروز کار می‌کند و محدودیت‌های شناخته‌شده، نسخهٔ آلفا را ببینید.

  • بدون UDP به‌طور پیش‌فرض. اولین اینباندی که نصب‌کننده می‌سازد حالا tls روی یک درگاه TCP آزاد تصادفی است، با گواهی خودامضا و سایت سادهٔ نصب‌کننده به‌عنوان وب‌سایت پوششی. با install both و دامنه یا --no-domain ساخته می‌شود. نودی که تنها نصب شود بدون اینباند شروع می‌کند. UDP به درگاهی نامعمول به‌آسانی شناخته می‌شود، پس راهنماها دیگر udp-obfs را پیشنهاد نمی‌کنند.
  • پنل اینباندهای تازه را با tls شروع می‌کند. یک اینباند Veilway تازه و افزودن ترنسپورت با tls شروع می‌شوند و کلید، مسیر و کوکی خودشان پر می‌شوند.
  • بدون خروجی مستقیم روی سرور ایران. راهنمای تانل دیگر سایت‌های داخلی را از نود ورودی بیرون نمی‌فرستد. ترافیک کاربران باید از سرور خارج بیرون برود.
  • سرورهای موجود پیکربندی‌شان را نگه می‌دارند. با sudo bash veilway.sh update both به‌روز کنید.
  • راه‌اندازی ساده‌تر. نصب تازه با یک اینباند آماده شروع می‌شود (udp-obfs روی یک درگاه UDP آزاد تصادفی که آخر نصب چاپ می‌شود)، و پنلی که همراه نودش نصب شود نشانی سرور و نشانی اشتراک را از قبل می‌داند. شروع سریع را ببینید.
  • فرم‌های روشن‌تر در پنل. وقتی چیزی جلوی ذخیره را می‌گیرد، پنل فیلدهای مشکل‌دار را باز می‌کند و تعدادشان را می‌گوید. کلید، مسیر و کوکی برای tls، ws و fronted خودکار پر می‌شوند. فرم Xray می‌گوید چه چیزی کم است.
  • انتشار برای برنامه‌ها بعد از اعمال تغییر اینباند نشان داده می‌شود. برنامه‌ها درگاه یا ترنسپورت تازه را فقط بعد از انتشار می‌گیرند.
  • فهرست راه‌اندازی در داشبورد، و پیوندها حالا تانل و پیوندها نام دارند.
  • صفحه‌های تازه: شروع سریع، پرسش‌های پرتکرار، و راهنمای تانل با همین نام: تانل (تونل): سرور ایران جلوی سرور خارج.
  • به‌روزرسانی. مثل همیشه sudo bash veilway.sh update both (یا update node) را اجرا کنید. سرورهای موجود پیکربندی‌شان را نگه می‌دارند: اینباند اول فقط برای نصب تازه است.
  • قاعده‌ها می‌توانند کشوری را نام ببرند. geoip:tr، geoip:de و مانند آن در شبکهٔ مقصد یک قاعده، هر نشانی ثبت‌شده در آن کشور را می‌گیرد. هر انتشار این فهرست را دارد، ساخته‌شده از فایل‌های پنج ثبت‌کنندهٔ اینترنت، و veilway.sh آن را نصب می‌کند. روی سرور ورودی، سایت‌های کشورتان را از خروجی مستقیم و بقیه را به خارج بفرستید، نود ورودی را ببینید.
  • پیوندها MTU خودشان را پیدا می‌کنند. یک پیوند نود بزرگ‌ترین بسته‌ای را که مسیرش در هر دو جهت می‌برد می‌آزماید و MTU را تا آن پایین می‌آورد، یک دقیقه پس از برقرار شدن و پس از آن هر ۱۰ دقیقه. این پیوندهایی را درست می‌کند که پینگ در آن‌ها کار می‌کرد اما انتقال‌های بزرگ گیر می‌کرد. هر دو سرور v0.3.10 لازم دارند. کارت پیوند در پنل MTU در حال اجرا را نشان می‌دهد.
  • راهنمای تازه: دسترسی به سرور خانه از راه VPS. راهنمای نود ورودی حالا اجرای هر دو سرور از یک پنل، انتخاب ترنسپورت‌های پیوند و معنای هر وضعیت پیوند را هم می‌گوید.
  • دو بار به‌روزرسانی کنید. نخستین sudo bash veilway.sh update node هنوز نصب‌کنندهٔ قدیمی را اجرا می‌کند که فهرست کشورها را نمی‌شناسد. برای نصب فهرست، آن را بار دوم اجرا کنید.
  • منوی تازه‌ی نصب‌کننده. sudo bash veilway.sh حالا بالای صفحه نشان می‌دهد چه نصب است و چه در حال اجراست، گزینه‌ها را دسته‌بندی می‌کند و با کلیدهای جهت یا شماره کار می‌کند. گزارش‌ها، راه‌اندازی دوباره، مدیرها و بازگردانی فهرستی برای انتخاب نشان می‌دهند. نصب پیش از هر تغییری مرحله‌ها و یک خلاصه نشان می‌دهد. حذف و بازگردانی از شما می‌خواهند کلمه‌اش را تایپ کنید.
  • وب‌سرور در منو. برای پنلی که وب‌سرور ندارد یکی راه بیندازید، بررسی‌اش کنید، صفحه‌ی پوششی را ویرایش کنید یا حذفش کنید.
  • افزودن به وب‌سرور همین سرور. دکمه‌ای زیر خط‌های وب‌سرور ترنسپورت ws یا fronted در پنل، مسیرش را برایتان در وب‌سرور می‌گذارد، آزمایشش می‌کند و وب‌سرور را دوباره بارگذاری می‌کند. پیش از آن یک بار sudo bash veilway.sh update را اجرا کنید تا سرور این کمک‌کار را داشته باشد. شروع کار را ببینید.
  • دکمه‌ی ساخت مسیر برای ترنسپورت، و کلید روشن و خاموش ترنسپورت و کارت نود در نوار کناری دیگر متنشان را فشرده یا بریده نشان نمی‌دهند.
  • تغییر نام پروفایل سایت قرضی. نام آن حالا با نامی شروع می‌شود که به پروفایل دیگر همان inbound می‌دهید، و (borrowed site, alpha) در پایان می‌ماند. پیش‌تر همیشه با برچسب inbound شروع می‌شد. سایت قرضی را ببینید.
  • بی‌پروفایل برای inbound لینک. inboundی که لینک نود به آن وصل می‌شود دیگر پروفایل نمی‌گیرد، پس انتشار پروفایل‌ها هرگز اتصالی به کاربران نمی‌دهد که نتوانند از آن استفاده کنند.
  • برنامهٔ رایانه می‌گوید کی اینترنت بسته است. اگر اتصال قطع شود و کلید قطع اضطراری روشن باشد، صفحهٔ اتصال حالا می‌گوید اینترنت بسته است و جای کلید اتصال، باز کردن اینترنت را می‌گذارد، با اتصال دوباره کنارش. پیش از این فقط یک نوار آن را می‌گفت و اینترنت خراب به نظر می‌رسید. قطع اضطراری را ببینید.
  • کاربران حالا به‌طور پیش‌فرض به خود سرور می‌رسند. اگر برای شما درست نیست، یک قاعده اضافه کنید. نود دیگر آدرس‌های عمومی خودش را برای کاربران رد نمی‌کند. اگر سرویس‌های دیگری روی همان ماشین اجرا می‌شود (پایگاه داده، پورت مدیریت، پنل دیگر)، {"tag": "no-self", "ip": ["host:self"], "action": "reject"} را به قاعده‌های مسیریابی اضافه کنید، یا در پنل یک قاعدهٔ هیچ‌جا، رد شده روی host:self. خود پنل در دسترس نمی‌شود: روی 127.0.0.1 گوش می‌دهد که هنوز رد می‌شود. قاعده‌ای بالاتر از آن می‌تواند به یک کاربر اجازهٔ رسیدن به یک پورت بدهد. دسترسی به خود سرور را ببینید.
  • تا 64 دستگاه برای هر کاربر، به‌جای 16.
  • محدودیت سرعت. speed_up و speed_down روی یک کاربر، آنچه نود برای او می‌فرستد و می‌گیرد را روی همهٔ دستگاه‌هایش محدود می‌کند. TCP کند می‌شود و ترافیک دیگر بالاتر از حد دور ریخته می‌شود. DNS و کانال کنترل هرگز دور ریخته نمی‌شوند. حد برای هر نود است و برنامه‌ها آن را نشان نمی‌دهند. در پنل: فرم کاربر، عملیات گروهی و صفحهٔ کاربر. محدودیت سرعت را ببینید.
  • یک سایت کند دیگر حافظهٔ نود را پر نمی‌کند. پشتهٔ شبکهٔ فضای کاربر بایت‌هایی را که نود هنوز تحویل نداده از پنجرهٔ دریافت دستگاه کم می‌کند، پس مقصد کند دستگاه را نگه می‌دارد.
  • سرور را بدون دامنه پیوند دهید. ترنسپورت tls با گواهی خودامضا می‌تواند فقط با پین خودش مورد اعتماد باشد (self_signed روی نامزد پیوند). افزودن سرور دوم را ببینید.
  • پین‌ها و تغییر کلید. نود پین هر ترنسپورت tls را حساب می‌کند، حتی وقتی گواهی از یک مرجع است، و پنل آن را در پیشنهادهای پیوند می‌گذارد. نود وقتی کلید یک ترنسپورت عوض شود یک بار هشدار می‌دهد و GET /v1/inbounds آن را نشان می‌دهد. طرف دیگر پیوند را کلید عوض شده (pin_mismatch) نشان می‌دهد، نه در دسترس نیست. veilway doctor پین‌ها را چاپ می‌کند. Pins and self-signed links را ببینید.
  • زنجیر کردن پیوندها. allow_chain روی نیمهٔ خروج به ترافیک یک پیوند اجازه می‌دهد از پیوند دیگری ادامه دهد. به‌طور پیش‌فرض خاموش است، حداکثر 3 پیوند، و هرگز از upstream ارائه‌دهندهٔ دیگر نمی‌گذرد. Chaining را ببینید.
  • ارائه‌دهندگان دیگر مثل برنامه‌ها کار می‌کنند. اگر هیچ پروفایلی انتخاب نکنید upstream همه را به‌نوبت امتحان می‌کند، می‌تواند به بقیه شکست‌گذر کند، انتخاب ترنسپورت می‌پذیرد و روی تونل در حال اجرا خروج تازه می‌گیرد. کارت وضعیت تونل، پروفایل‌های غیرقابل‌استفاده و خروجی‌های ارائه‌دهنده را نشان می‌دهد. PATCH /v1/upstreams/{tag} فقط همین انتخاب‌ها را عوض می‌کند. ارائه‌دهندگان دیگر را ببینید.
  • ترتیب اتصال. ترتیب پروفایل‌های اشتراک‌ها را در صفحهٔ پروفایل‌ها تنظیم کنید، و برای هر کاربر ترتیبی دیگر. سرورهای دور حالا از جایگاهشان پیروی می‌کنند، نه شناسه‌شان. ترتیب اتصال را ببینید.
  • خروجی WireGuard داخلی. پیکربندی WireGuard را بچسبانید و نود خودش تونل را اجرا می‌کند. Mullvad، سروری در خانه یا هر همتای wg-quick می‌تواند خروجی باشد، و پنل سلامتش را نشان می‌دهد. روی سیم WireGuard ساده است، پس جایی که بسته است اتصال بیرونی Xray بگذارید. استفاده از سرور WireGuard به‌عنوان خروجی را ببینید.
  • سرعت پراکسی محلی. پراکسی محلی برنامه‌ها بافر دریافت بزرگ‌تری می‌گیرد، پس یک اتصال از راه خروج دور در هر رفت‌وبرگشت بیش از 64 KiB جابه‌جا می‌کند.
  • پنل خروجی‌ها را بررسی می‌کند. خروجی‌ای را که سرور ندارد نمی‌پذیرد، و حذف خروجی‌ای را که هنوز کاربرانی آن را دارند هم نمی‌پذیرد. اگر سرور کاربرانی را که پنل می‌فرستد رد کند، یک هشدار قرمز در همهٔ صفحه‌ها نشان داده می‌شود، با دکمهٔ ارسال دوباره.
  • روش انتقال را انتخاب کنید، یا خودکار بگذارید. در برنامه‌های دسکتاپ و اندروید، اتصالی که چند روش انتقال دارد فهرست روش انتقال دارد. خودکار آن‌ها را امتحان می‌کند و آن که کار کند را نگه می‌دارد. روش انتخاب‌شده تنها به کار می‌رود، باز هم با اجازه‌ای که روش ضعیف‌تر لازم دارد و «روش‌های انتقال آلفا» برای سایت قرضی. برنامهٔ دسکتاپ را ببینید.
  • کارت اتصال روش در حال استفاده را نام می‌برد، مثل ws، پس از اتصال.
  • فهرست اتصال‌ها بر اساس اشتراک دسته‌بندی شده است.
  • آینه‌های دانلود افزونهٔ Xray در تنظیمات برنامهٔ دسکتاپ، برای وقتی که GitHub مسدود است. فایل دانلودشده باز هم با نسخهٔ درون برنامه بررسی می‌شود.
  • ویندوز: اینترنت بلافاصله بعد از قطع اتصال دوباره کار می‌کند. ممکن بود نام‌ها تا خاموش و روشن کردن شبکه پیدا نشوند، چون ویندوز جست‌وجوهایی را که کلید قطع اضطراری بسته بود نگه می‌داشت. حالا قطع اتصال، بعد از برداشتن کلید قطع اضطراری، این حافظه را خالی می‌کند.
  • ورود دومرحله‌ای هنگام نصب انتخابی است. نصب تازهٔ پنل می‌پرسد که هنگام ورود کد برنامهٔ احراز هویت خواسته شود یا نه. جواب بله است مگر نه بگویید، و --no-two-step برای اسکریپت نه می‌گوید. برای پنلی با کاربر واقعی پیشنهاد نمی‌شود.
  • Xray-core نسخهٔ v26.10.21 روی سرورها و در برنامه‌ها. این نسخهٔ Xray فقط گواهی‌های ریشهٔ درون خودش را قبول دارد. روی سروری که افزونهٔ Xray دارد، بلافاصله بعد از به‌روزرسانی به v0.3.4 دستور sudo bash veilway.sh addon xray install را اجرا کنید، یا به‌روزرسانی را یک بار دیگر اجرا کنید: نود فقط Xray-core سنجاق‌شدهٔ خودش را اجرا می‌کند، پس تا آن موقع کاربران Xray نمی‌توانند وصل شوند. به‌روزرسانی‌های بعدی این کار را خودشان می‌کنند.
  • اندروید: کاشی تنظیمات سریع و میان‌بر صفحهٔ اصلی. هر دو آخرین اتصال را بدون باز کردن برنامه روشن یا خاموش می‌کنند. راهنمای اندروید را ببینید. در گوشی‌های شیائومی، شروع خودکار را برای وی‌ال‌وی روشن کنید.
  • صفحهٔ سادهٔ جدا برای هر سرور. همهٔ نصب‌ها پیش‌تر یک صفحه داشتند، پس جست‌وجوی آن سرورهای Veilway را پیدا می‌کرد. نصب‌کننده حالا برای هر سرور صفحه‌ای می‌سازد و sudo bash veilway.sh update اگر صفحهٔ مشترک را ویرایش نکرده باشید، آن را عوض می‌کند. صفحه‌ای از خودتان هنوز بهترین پوشش است.
  • نصب با دامنه دیگر سر زدن به تنظیمات نمی‌خواهد. وقتی پنل را برای اولین راه‌اندازی با دامنهٔ خودتان باز می‌کنید، نشانی نود را همان دامنه می‌گذارد و نقطهٔ پایانی main را در https://<domain>/sub/main اضافه می‌کند. راه‌اندازی با نشانی IP هر دو را به شما می‌سپارد، چون آن نقطهٔ پایانی پین می‌خواهد.
  • مسیر ws پشت Caddy مثل هر صفحهٔ ناموجود دیگر است. سایت فریب نصب‌کننده فقط به میزبان 127.0.0.1 جواب می‌داد، پس کسی که می‌کاوید در آن مسیر یک 200 خالی می‌گرفت، در حالی که هر مسیر دیگر 404 می‌دهد. حالا به هر نام میزبانی جواب می‌دهد و sudo bash veilway.sh update نصب‌های قدیمی را درست می‌کند.
  • یک فیلد Server. خط‌های Caddy پنل برای ws و fronted حالا فیلد Server سایت فریب را حذف می‌کنند، که Caddy وگرنه دو بار می‌فرستاد. خط‌ها را دوباره کپی کنید و Caddy را دوباره بارگذاری کنید.
  • اولین نصب روی سرور تازه. نصب‌کننده تا ۱۰ دقیقه منتظر قفل بسته‌ها می‌ماند که به‌روزرسانی خودکار اوبونتو در دقیقه‌های اول سرور نگه می‌دارد.
  • چند سرور از یک پنل. در صفحهٔ سرورها یک سرور اضافه کنید. از راه پیوند بین نودها می‌پیوندد و پنل از همان لینک اداره‌اش می‌کند. اشتراک هر کاربر سرورهایی را که می‌تواند استفاده کند فهرست می‌کند و مصرفش روی همهٔ آن‌ها جمع زده می‌شود و با رسیدن به سهمیه روی همه قطع می‌شود. پیکربندی‌ای که به سرور فرستاده می‌شود بعد از ۲ دقیقه برمی‌گردد، مگر پنل هنوز به آن برسد. افزودن سرور دوم را ببینید.
  • نصب بدون دامنه. install panel --no-domain اشتراک‌ها را روی IP سرور با گواهی پین‌شده عرضه می‌کند و صفحه‌های مدیریت را پشت تونل SSH نگه می‌دارد.
  • veilway link remove سرور را از پنلش جدا می‌کند و veilway connect --refresh اول تازه‌ترین اشتراک را می‌گیرد.
  • کلاینت خط فرمان ویندوز یک فایل است، پنل پیش از هر ارتقا از پایگاه داده‌اش پشتیبان می‌گیرد و veilway doctor لینک‌های مدیریت‌شده را بررسی می‌کند.
  • ویندوز: اتصال دوباره کار می‌کند. روی یک رایانهٔ واقعی ویندوز هر تلاش برای اتصال فوراً با پیغام «اتصال شبکهٔ کارآمدی ندارد» تمام می‌شد. برنامهٔ ویندوز را به‌روز کنید.
  • مصرف باتری کمتر. تونلی که بی‌کار است حدود یک‌سوم دفعات قبل دستگاه را بیدار می‌کند: در حالت VPN حدود ۱۸۰ بار در دقیقه به جای حدود ۵۰۰ بار، با نصف زمان پردازنده. وقتی صفحه خاموش است برنامه از این هم کمتر بیدار می‌شود و ترنسپورتهای tls و ws پیام زنده‌ماندن را کمتر می‌فرستند. صفحهٔ برنامه وقتی در پس‌زمینه است به‌روز نمی‌شود.
  • پروکسی محلی. برنامه‌ها می‌توانند یک پروکسی SOCKS5 و HTTP اجرا کنند، به جای VPN (فقط برنامه‌هایی که برای آن تنظیم شده‌اند از Veilway رد می‌شوند) یا همراه آن. راهنمای برنامه را ببینید.
  • دستگاه حذف‌شده خودش برمی‌گردد. اگر ارائه‌دهنده این دستگاه را حذف کرده باشد، به‌روزرسانی بعدی دوباره آن را تأیید می‌کند، مثل اولین وارد کردن.
  • اسکن QR در اندروید کار می‌کند. اسکن با دوربین برنامهٔ دوربین گوشی را باز می‌کند. Veilway عکس را روی گوشی می‌خواند و بعد پاکش می‌کند.
  • انتخاب خروجی وقتی وصل نیستید. انتخاب برای همان اشتراک می‌ماند و هنگام اتصال به کار می‌رود.
  • دانلود سریع‌تر از تونل. پشتهٔ TCP نود سقف ۱۶ کیلوبایت دادهٔ در راه داشت، کنترل ازدحام نداشت و بستهٔ گم‌شده را بارها دوباره می‌فرستاد. یک دانلود از ۶۸ به حدود ۳۰۰ کیلوبایت بر ثانیه رسید.
  • ساعت‌ها در اندروید از تنظیم ۱۲ یا ۲۴ ساعتهٔ گوشی پیروی می‌کنند.
  • اسکریپت نصب بدون minisign کار می‌کند روی Ubuntu 22.04 و Debian 11: minisign 0.11 را دانلود می‌کند و با یک SHA-256 ثابت می‌سنجد.
  • پنل: اولین اتصال دستگاه تازه دیگر رد نمی‌شود، اینباندهای پیوندی نشانی دستگاه ندارند، چیدمان گوشی، و انتخاب ترنسپورت هنگام جفت کردن دو نود.
  • خروجی‌های Xray. یک خروجی می‌تواند از سرور Xray ارائه‌دهندهٔ دیگری بیرون برود، با افزونهٔ Xray. خروجی Xray را ببینید.
  • پیوندهای نود نشست بی‌کار را تازه می‌کنند به جای قطع کردن.
  • دستگاه‌هایی که پنل می‌سازد پیکربندی WireGuard و کد QR می‌گیرند.
  • اشتراک‌ها پین TLS نود و پیام‌های ارائه‌دهنده را دارند و می‌توانند بار خروجی را نشان دهند (پیش‌فرض خاموش).
  • اینباندها و ترنسپورتها کلید روشن و خاموش دارند.
  • اسکن QR با دوربین در برنامه‌ها.
  • اینباندهای پراکسی. اینباندهای socks5، http و mixed به نرم‌افزارهای دیگر اجازه می‌دهند از نود به‌عنوان پراکسی استفاده کنند. ترافیک مثل ترافیک تونل مسیریابی، شمارش و مشمول سهمیه می‌شود. هر اتصال با ورود پراکسی کاربر وارد می‌شود که در صفحهٔ حساب ساخته می‌شود. این اینباندها رمزگذاری ندارند، پس روی loopback گوش بدهید و از راه تونل یا پوشش TLS به آن‌ها برسید. اینباندهای پراکسی را ببینید. پیش از انتشار دو بازبینی امنیتی انجام شد.
  • قاعده بر پایهٔ ترنسپورت. قاعدهٔ مسیریابی می‌تواند ترنسپورتی را که جریان با آن آمده تطبیق دهد، مثلاً "transport": ["ws"].
  • راهنمای سایت قرضی. حالت سایت قرضی حالا راهنما و بخشی در راهنمای پنل دارد.
  • دروازه 168.63.129.16 را هم رد می‌کند. پنل هر بار که شروع می‌شود کاربرانش را یک بار در پیکربندی نود می‌گذارد.
  • نشانی در هر اینباند. پنل به هر دستگاه در هر اینباند Veilway، کنار استخر حساب (pool_v4)، یک نشانی می‌دهد، با همان فاصله از ابتدای هر بازه. اینباند دوم با بازهٔ نشانی خودش، مثلاً یک اینباند ws کنار یک اینباند udp-obfs، حالا برای همهٔ حساب‌ها کار می‌کند. دستگاه‌های موجود کاری ندارند. هر پروفایل نشانی دستگاه را در اینباند خودش دارد و پروفایلی که دستگاه در آن نشانی ندارد از اشتراکش کنار گذاشته می‌شود. اینباند بدون بازهٔ IPv4 در پروفایل‌ها یادداشت می‌گیرد و منتشر نمی‌شود. بعد از به‌روزرسانی پروفایل‌ها را دوباره منتشر کنید.
  • هشدار veilway check. دربارهٔ اینباند veilway هشدار می‌دهد که هیچ دستگاهی در آن نشانی ندارد و هیچ پیوند نودی از آن استفاده نمی‌کند.
  • سایت پوششی برای وب‌سرورهای قدیمی‌تر. برای وب‌سروری که پیش از v0.2.15 راه افتاده، update سایت پوششی روی 127.0.0.1:8080 را در فایلی جدا اضافه می‌کند (/etc/caddy/conf.d/veilway-decoy.caddy یا /etc/nginx/conf.d/veilway-decoy.conf). uninstall web آن را برمی‌دارد.
  • ارائه‌دهندهٔ دیگر به‌عنوان خروجی. نود می‌تواند خروجی را از راه اشتراک Veilway ارائه‌دهندهٔ دیگری ببرد. در خروجی‌ها و مسیریابی، زبانهٔ ارائه‌دهندگان دیگر، لینک را بچسبانید و اثرانگشت کلید را بررسی کنید. بگذارید نود آن را بگیرد و آنچه ارائه‌دهنده می‌دهد را بخواند، بعد با گذرواژه و کد دوباره اضافه‌اش کنید. ارائه‌دهنده نشانی نود و یک دستگاه را می‌بیند، نه کاربران شما را. هیچ چیز از او بی‌درخواست به کاربران نمی‌رسد و مسیرها، DNS یا خروجی‌های دیگر نود را عوض نمی‌کند. اگر ارائه‌دهنده رد کند، خروجی از کار می‌افتد و به راه دیگری نمی‌رود. به کاربرانتان بگویید: ارائه‌دهندهٔ دومی به مسیرشان اضافه می‌شود. ارائه‌دهندهٔ دیگر به‌عنوان خروجی را ببینید.
  • خطوط وب‌سرور. ترنسپورتی که پشت وب‌سرور شماست خطوط Caddy و nginx را نشان می‌دهد که مسیرش را به نود می‌فرستند، و اگر شنونده عمومی باشد هشدار می‌دهد.
  • سایت پوششی که پاسخ می‌دهد. وب‌سرور اسکریپت نصب سایت سادهٔ خودش را هم روی 127.0.0.1:8080 ارائه می‌کند، که مبدأ پوششی پیش‌فرض است.
  • نشانی‌های متادیتای بیشتری رد می‌شوند. 100.100.100.200 و fd00:ec2::254 مثل 169.254.169.254 رد می‌شوند.
  • انتظار کاوش MTU متغیر است. انتظار بعد از کاوش گم‌شده برای هر کاوش بین ۱٫۵ تا ۲ ثانیه انتخاب می‌شود.
  • ws-plain. WebSocket روی HTTP ساده به وب‌سرور خودتان، بدون TLS. برای جاهایی که TLS به سرور شما بسته یا کند است و HTTP ساده رد می‌شود. ضعیف‌ترین ترنسپورت است: شبکه نام سرور و توکن را می‌بیند. در برنامه‌ها پرسش رضایت، کلیدهای ترنسپورت و کوکی خودش را دارد. آن را در اینباندها اضافه کنید و در پروفایل‌ها نام میزبان HTTP ساده (نامی که هیچ ترنسپورت دیگری ندارد) و درگاه HTTP ساده را بگذارید. کلاینت ترنسپورت ws-plainای را که میزبان یا مسیرش را یک ترنسپورت پوشیدهٔ اشتراک به کار می‌برد کنار می‌گذارد و بقیهٔ پروفایل را نگه می‌دارد. برنامهٔ قدیمی‌تر از v0.2.14 پروفایلی را که این نوع را دارد رد می‌کند، پس اول برنامه‌ها را به‌روز کنید. ws-plain و مرجع پیکربندی را ببینید.
  • پنل کلیدهای ترنسپورت را می‌چرخاند. بعد از تعویض کلید ترنسپورت هر روز (از 7 تا 30، پیش‌فرض 30؛ کلید ws-plain حداکثر 7)، پنل کلید هر اینباند و هر کلید ws-plain را عوض می‌کند. کلید قدیمی یک دورهٔ دیگر کار می‌کند. پروفایل‌های منتشرشده نیمهٔ عمومی تازه را بدون انتشار شما می‌گیرند. پنل هرگز کلید خصوصی را نگه نمی‌دارد. کلیدهای ترنسپورت را ببینید.
  • فقط رله. کلیدی روی هر پروفایل فقط نشانی رله‌ها را به برنامه‌ها می‌دهد، هرگز نشانی خود نود را. کاربری که هیچ رله‌ای به او نمی‌رسد برای آن اینباند پروفایل نمی‌گیرد. لینک‌های Xray تغییری نمی‌کنند.
  • درگاه رله برای هر اینباند. وقتی رله‌ای دو اینباند با ترنسپورت هم‌نوع را می‌رساند، برای هر اینباند و نوع یک فیلد درگاه دارد.
  • بررسی به‌روزرسانی. دکمه‌ای در تانل و پیوندها، کنار راه‌اندازی دوبارهٔ نود و راه‌اندازی دوبارهٔ پنل، همین الان از GitHub می‌پرسد، حداکثر دقیقه‌ای یک بار. SDK پنل متد checkUpdates() دارد.
  • veilway remove. کلاینت خط فرمان اشتراک را حذف می‌کند و مثل برنامه‌ها اول به ارائه‌دهنده می‌گوید، تا جای دستگاه آزاد شود.
  • ریست بعد از پاسخ upgrade روی HTTP ساده پاسخ شبکه حساب می‌شود، نه رد شدن، چنان که آزمایش Windows نشان داد.
  • برنامه‌ها ترنسپورتی را که نمی‌شناسند کنار می‌گذارند. برنامه‌ای از این نسخه پروفایلی را که ترنسپورتی از نوع تازه‌تر دارد نگه می‌دارد، همان ترنسپورت را کنار می‌گذارد و می‌گوید با به‌روزرسانی راه اتصال تازه‌ای اضافه می‌شود. برنامه‌های پیش از v0.2.14 کل پروفایل را کنار می‌گذارند، پس پیش از افزودن ws-plain از کاربران بخواهید برنامه را به‌روز کنند.
  • اندازهٔ کاوش‌های MTU ثابت نیست. هر کاوش در یک اجرای MTU به‌اندازهٔ تصادفی ۰ تا ۱۶ بایت کوچک‌تر می‌شود و هرگز از کف تونل پایین‌تر نمی‌رود، پس اندازه‌ها روی همهٔ دستگاه‌ها یک فهرست ثابت نیستند.
  • WebSocket وصل می‌شود. برای ترنسپورت ws یا fronted-shaped، پنل درگاه شنوندهٔ خود نود را به برنامه‌ها می‌داد که فقط HTTP ساده را از وب‌سرور شما می‌خواند، پس این اتصال‌ها هرگز وصل نمی‌شدند. حالا برنامه‌ها درگاه وب‌سرور را می‌گیرند: ۴۴۳، یا درگاه وب‌سرور در پروفایل. بعد از به‌روزرسانی یک بار پروفایل‌ها را منتشر کنید.
  • راه‌اندازی دوبارهٔ پنل صفحه را وقتی پنل برگشت دوباره بارگذاری می‌کند، نه بعد از ۸ ثانیهٔ ثابت.
  • افزودن دستگاه دیگر روی «درخواست زیاد» گیر نمی‌کند. پنل به هر حساب اجازه می‌دهد در هر بازهٔ انتظار یک دستگاه تازه اضافه کند. این بازه حالا تنظیم فاصله بین افزودن دستگاه‌های تازه یک حساب است: پیش‌فرض ۱ دقیقه (قبلاً ۱۰)، و ۰ یعنی بدون انتظار. تلاش ردشده دیگر انتظار را طولانی نمی‌کند و افزودن لغوشده آن را برمی‌گرداند. این تغییر فقط در پنل است و نود v0.2.11 با آن کار می‌کند.
  • خروجی خودکاری که عوض می‌شود. وقتی دستگاه روی خودکار است و خروجی‌اش از کار بیفتد، از یکی از خروجی‌های فهرست خروجی‌هایی که خودکار می‌تواند به آن‌ها برود (routing.fallback) بیرون می‌رود و وقتی خروجی خودش دوباره کار کرد برمی‌گردد. بدون این فهرست چیزی عوض نمی‌شود، پس نود ورودی هرگز ترافیک را دور پیوند قطع نمی‌فرستد. نود حالا خروجی از کار افتاده پشت پراکسی SOCKS5 را می‌فهمد: ۳ اتصال ناموفق پشت سر هم آن را از کار افتاده نشان می‌دهد و هر ۳۰ ثانیه دوباره بررسی می‌کند. برنامه‌ها نشان می‌دهند خودکار از کدام خروجی استفاده می‌کند، مثلاً خودکار: Amsterdam. نود v0.2.11 لازم است. exits را در صفحهٔ کانال کنترل ببینید.
  • حذف اشتراک جایش را آزاد می‌کند. وقتی اشتراکی را در برنامه حذف می‌کنید، برنامه اول به ارائه‌دهنده خبر می‌دهد و پنل دستگاه را حذف می‌کند. پیش‌تر دستگاه جایش را نگه می‌داشت تا مدیر سرور حذفش کند. برنامه و پنل v0.2.11 لازم است.
  • دستگاه‌های بی‌کار. تنظیم پنل حذف دستگاه‌هایی که به‌روز نشده‌اند پس از دستگاه‌هایی را حذف می‌کند که برنامه‌شان این تعداد روز به‌روز نشده، مثل برنامهٔ پاک‌شده یا گوشی گم‌شده. به‌طور پیش‌فرض خاموش است. تنظیمات اشتراک را ببینید.
  • SDK پنل. @veilway/panel-sdk برای هر مسیری که توکن API می‌تواند صدا بزند متدی دارد.
  • udp-obfs روی شبکه‌هایی با بسته‌های کوچک. روی بعضی شبکه‌های موبایل و خانگی بسته‌های بزرگ‌تر از حدود ۱۳۷۰ بایت گم می‌شوند. آنجا udp-obfs کار نمی‌کرد: درخواست‌های کوچک می‌رسیدند، سایت‌های HTTPS باز نمی‌شدند و برنامه مدام دوباره وصل می‌شد. وقتی تونل فقط نشانی IPv4 دارد (برای همهٔ دستگاه‌هایی که پنل اضافه می‌کند چنین است)، برنامه حالا اندازهٔ بسته را تا ۱۰۸۰ می‌سنجد و بزرگ‌ترین اندازهٔ کارا را نگه می‌دارد. نود و برنامهٔ v0.2.10 لازم است. با نود قدیمی‌تر، برنامه مثل قبل در ۱۲۸۰ می‌ایستد.
  • پدینگ (padding). برنامه دیگر بسته‌های udp-obfs را بزرگ‌تر از اندازهٔ سنجیده پر نمی‌کند و بسته‌های سنجش هم پدینگ ندارند، مثل نود که از قبل همین‌طور بود. پیش‌تر پدینگ می‌توانست درست بعد از کم شدن اندازه، بسته‌ها را بیش از حد بزرگ کند.
  • راه‌اندازی دوباره از پنل. راه‌اندازی دوبارهٔ نود و راه‌اندازی دوبارهٔ پنل روی کارت همین نود در تانل و پیوندها هستند. راه‌اندازی دوبارهٔ نود همهٔ دستگاه‌های وصل را لحظه‌ای قطع می‌کند. نصب‌کنندهٔ v0.2.9 آن را انجام می‌دهد و به‌روزرسانی از پنل آن را نصب می‌کند. به‌روزرسانی پنل را ببینید.
  • پیشرفت به‌روزرسانی. برنامه‌های دسکتاپ و اندروید هنگام دریافت به‌روزرسانی نوار پیشرفت را نشان می‌دهند، نه فقط درصد را.
  • اتصال بیرونی روی یک کارت شبکه. اتصال بیرونی direct می‌تواند با interface نام کارت شبکهٔ سرور را بگیرد، مثل eth1، تا ترافیکش از همان کارت بیرون برود. روی لینوکس و macOS کار می‌کند. veilway doctor می‌گوید اگر کارت نباشد. در پنل، تنظیم رابط شبکه در اتصال بیرونی Direct است. outbounds را در مرجع پیکربندی ببینید.
  • نام میزبان برای نود و رله‌ها. نشانی نود و نشانی رله می‌توانند نام میزبان باشند، مثل دامنهٔ نود یا نام یک شبکهٔ توزیع محتوا. پنل هر بار که اشتراک کاربر را می‌سازد نام را جست‌وجو می‌کند و نشانی‌های IP همان لحظه را در پروفایل‌ها می‌گذارد، پس برنامه‌ها خودشان هرگز نامی را جست‌وجو نمی‌کنند. پروفایل‌های دست‌نویس هم نام میزبان می‌پذیرند. پیش‌تر نام میزبان در نشانی نود باعث می‌شد هر برنامه بگوید اشتراک خوانده نمی‌شود.
  • نشانی برای هر اینباند. هر پروفایل در پروفایل‌ها فیلد نشانی‌ها دارد: نشانی‌های IP یا نام‌های میزبانی که برنامه‌ها با آن به همان اینباند می‌رسند. اینباندی که روی نشانی IP عمومی گوش می‌دهد به‌طور پیش‌فرض همان‌جا در دسترس است. پروفایل‌ها را ببینید.
  • کلید از خود پنل. فیلدهای کلید خصوصی و کلید ترنسپورت اینباند دکمهٔ ساخت کلید دارند، پس راه‌اندازی اول به veilway genkey روی سرور نیاز ندارد. پنل نیمهٔ عمومی کلید ترنسپورت را هم مثل کلید اینباند خودش در پروفایل می‌گذارد.
  • به‌روزرسانی اندروید نصب می‌شود. در اندروید ۱۰ و بالاتر، برنامه به‌روزرسانی را دانلود می‌کرد اما نصب‌کننده را نشان نمی‌داد و با ضربهٔ بعدی دوباره دانلود می‌کرد. حالا وقتی برنامه روی صفحه است نصب‌کننده باز می‌شود و نصب ناموفق دلیلش را می‌گوید. گوشی با v0.2.7 یا قدیمی‌تر باید این به‌روزرسانی را یک بار دستی از صفحهٔ انتشار نصب کند.
  • راه‌اندازی اول ساده‌تر. اولین نقطه پایانی خودش پیش‌فرض می‌شود و نبودن پیش‌فرض می‌گوید کجا انتخابش کنید. پنل کلید عمومی هر اینباند را از کلید خصوصی‌ای که اعمال می‌کند می‌سازد، پس پروفایل بدون چسباندن کلید آمادهٔ انتشار است. راهنمای تازهٔ اولین اینباند و کاربر از اولین ورود تا لینک کاربر را می‌گوید.
  • امنیت. rustls-webpki 0.103.16 و webpki-roots و webpki-root-certs 1.0.10، برای هشدارهایی دربارهٔ گواهی‌های میانی بی‌اعتبارشده (RUSTSEC-2026-0381، 0382 و 0383)، در نود، پنل و برنامه‌ها.
  • رفع اشکال. veilway.sh admin و status دیگر وقتی ورود دومرحله‌ای خاموش است نمی‌گویند مدیری هنوز با کد احرازگر وارد نشده.
  • بازنشانی گذرواژهٔ مدیر از روی سرور. sudo bash veilway.sh admin reset <username> به مدیر قفل‌شده گذرواژهٔ تازه می‌دهد. sudo bash veilway.sh admin نام کاربری‌ها را فهرست می‌کند. گزینهٔ ۱۲ منو هر دو را انجام می‌دهد. status حالا نشانی صفحه‌های مدیریت، مسیر اشتراک و مدیران را هم نشان می‌دهد. شروع کار را ببینید.
  • Xray فقط پروفایل‌های نشانی خودش را محدود می‌کند. Xray را روی یک نشانی IP جدای سرور با نام میزبان خودش بگذارید تا پروفایل‌های دیگر رتبه‌شان را نگه دارند. افزونهٔ Xray را ببینید.
  • پنل. Xray هنگام افزودن اینباند یکی از گزینه‌هاست. بخش نمایش در حساب جهت صفحه را دارد، و مستندات و وب‌سایت هم همین انتخاب را دارند. شمارندهٔ پیکربندی کنار صفحه حالا نسخهٔ پیکربندی خوانده می‌شود.
  • زنجیرهٔ پراکسی. اتصال بیرونی socks5 می‌تواند با via از راه یکی دیگر وصل شود، تا ۸ پراکسی. پیوند نودی که این نود به آن وصل می‌شود هم می‌تواند از راه یکی به نود دیگر برسد. outbounds را در مرجع پیکربندی ببینید. در پنل این تنظیم از راه است. SOCKS5 رمزگذاری ندارد، پس هر پراکسی قبلی اطلاعات ورود پراکسی‌های بعدی و ترافیک را می‌بیند.
  • به‌روزرسانی نود از پنل. پنل کنار نسخهٔ تازهٔ خودش نسخهٔ تازهٔ نود را هم بررسی می‌کند و دکمه‌های به‌روزرسانی نود، به‌روزرسانی پنل و به‌روزرسانی هر دو را دارد. به‌روزرسانی پنل را ببینید. به‌روزرسانی نود آن را دوباره راه می‌اندازد و همهٔ تونل‌های باز لحظه‌ای قطع می‌شوند.
  • نصب‌کننده خودش را به‌روز می‌کند. هر veilway.sh update نصب‌کنندهٔ ذخیره‌شده را هم با نسخهٔ امضاشدهٔ همان انتشار جایگزین می‌کند، هرگز با نسخهٔ قدیمی‌تر. سرورهایی که پیش از v0.2.2 نصب شده‌اند یک بار باید با فرمان شروع کار به‌روز شوند تا این را بگیرند.
  • نصب‌کننده. نصب تعاملی درگاه HTTPS را هم می‌پرسد. نام دامنهٔ خالی وب‌سرور را کنار می‌گذارد، به‌جای اینکه نصب را متوقف کند.
  • پنل دوباره منتشر شد. v0.2.0 بدون انتشار تازهٔ پنل آمد، پس نصب‌ها پنل v0.1.0 را گرفتند. v0.2.1 پنل را با همهٔ کار پنل v0.2.0 منتشر می‌کند: ترنسپورت سایت قرضی، رله برای هر کاربر و هر گروه، تونل‌ها، بازنشانی گروهی لینک‌ها، پیش‌تنظیم‌های fronted-shaped و کلید HTTP/2.
  • ویرایشگر پروفایل. ویرایشگر دستی پروفایل fronted-shaped و سایت قرضی را دارد. رله‌ها هم می‌توانند fronted-shaped را برسانند.
  • نام TLS در پروفایل‌ها. پروفایل‌های tls، ws و fronted-shaped با decoy نام TLS را از گواهی، decoy یا نام DNS نود می‌گیرند. ترنسپورت بی‌نام کنار گذاشته می‌شود و در صفحهٔ پروفایل‌ها نامش می‌آید، به‌جای اینکه خراب منتشر شود.
  • نصب‌کننده. --https-port همراه --domain وب‌سرور پنل را روی درگاهی غیر از ۴۴۳ می‌گذارد. شروع کار را ببینید.
  • HTTP/2 روی ترنسپورت‌های جریانی. کلاینت روی tls، ws و fronted مثل Chrome با HTTP/2 حرف می‌زند. نود آن را فقط وقتی می‌دهد که http2 را روشن کنید. HTTP/2 را ببینید.
  • شکل‌های fronted. پنل برایشان پیش‌تنظیم دارد. شکل‌های fronted را ببینید.
  • تونل‌ها. نود می‌تواند یک درگاه TCP یا UDP را از راه پیوند نودها جلو ببرد، با محدودیت برای هر مبدأ. پیوند نودها و مرجع پیکربندی را ببینید.
  • بسته‌های آفلاین. یک فایل امضاشده می‌تواند به‌روزرسانی برنامه، سندهای اشتراک و اعلان‌ها را حمل کند. با veilway bundle make بسازید و با veilway bundle inspect بررسی کنید. برنامه‌های دسکتاپ و اندروید محتوایش را نشان می‌دهند و تا کاربر ضربه نزند چیزی اعمال نمی‌شود. بسته‌های آفلاین را ببینید.
  • لینک‌های Xray در برنامهٔ دسکتاپ روی لینوکس، macOS و ویندوز: vless، vmess، trojan و ss. برنامه افزونه را به درخواست و از یک انتشار سنجاق‌شده نصب می‌کند. این پروفایل‌ها «فقط TCP و UDP» نشان داده می‌شوند. پروفایل‌های Xray را ببینید.
  • حالت سایت قرضی (آلفا، به‌طور پیش‌فرض خاموش). اتصالی که خودش را اثبات نکند، بایت به بایت به یک وب‌سایت واقعی رله می‌شود. پنل آن را تنظیم می‌کند و برنامه‌ها فقط بعد از روشن کردن «روش‌های انتقال آلفا» از آن استفاده می‌کنند. فقط بازبینی داخلی داشته و رتبه‌اش Detectable است. حالت سایت قرضی و راهنمای راه‌اندازی را ببینید.
  • رله‌ها برای هر کاربر و هر گروه، و veilway.sh install relay.
  • آینه‌های نصب‌کننده امضا دارند و انتشار قدیمی‌تر را رد می‌کنند. نصب‌کننده می‌تواند Caddy یا nginx را با سایتی قابل ویرایش راه بیندازد. آینه پروژهٔ جدای veilway-release-mirror هم هست. آینهٔ انتشارها را ببینید.
  • پنل. بازنشانی گروهی لینک‌ها، تونل‌ها، صفحه‌های تازهٔ تنظیمات اشتراک، و /p- دیگر در نشانی‌اش نیست.
  • تغییرهای کوچک‌تر. نشانی خراب در اشتراک فقط همان نشانی را حذف می‌کند. نود به پینگ دستگاه‌های خودش جواب می‌دهد.